In memoriam: Jo van Alebeek (73)

In de nacht van woensdag 15 op donderdag 16 april 2009 is Jo van Alebeek van ons heengegaan. Jo was een OJC'er in hart en nieren en de club kon tot het laatste moment rekenen op zijn inzet als speler, trainer, vrijwilliger en supporter. Maandag jl. werd hij langs de lijn onwel tijdens de thuiswedstrijd van zijn OJC tegen Meerssen. Als gevolg daarvan is Jo, ondanks zijn goede conditie en sterke fysiek, helaas op 73-jarige leeftijd overleden.

Op 21 juli 1935 kwam Jo ter wereld in Hintham, waarna aansluiting bij de plaatselijke voetbalclub Juliana niet lang op zich liet wachten. In 1944 startte hij als jeugdspeler en na de fusie met ODI in 1947 speelde Jo tot zijn negentiende jaar bij de Rosmalense vereniging. De laatste seizoenen zelfs in het eerste elftal. Militaire dienstplicht zorgde voor een onderbreking van de voetbalactiviteiten, maar in 1960 keerde hij terug om (voornamelijk als rechtshalf) in het tweede en derde elftal te gaan spelen.

Op de foto staat Jo tweede van rechts, tussen twee andere OJC-coryfeeën; Jan van Osch (rechts van Jo) en wijlen Leo van der Plas (links van Jo), als speler van het vierde seniorenelftal eind jaren zestig.

Later deed hij dat bij de overige senioren en in het veteranenelftal, om ondertussen ook nog als jeugdtrainer actief te zijn. Liefst achttien jaar deed de OJC'er dat met hart en ziel. Een jaar bij de A2 en de rest als trainer/coach van de B1, waarmee hij vijf keer kampioen werd en een keer (achter PSV) als 2e eindigde in de strijd om het Brabants kampioenschap.

Spelers die in de jeugd in de teams van Jo speelden, herinneren zich dat hij altijd een sterke teamgeest creëerde en ervoor zorgde dat er een goede conditionele basis was voor de wedstrijden. In de voorbereiding met medicin ballen (een grote bruine bal, 2x zo groot en 5x zo zwaar als een voetbal) naar de zandverstuiving en als het donker werd, mocht je over de omheining bij veld 2 springen. Erover, er onderdoor, erover, er onderdoor. Het hele veld rond. En vervolgens een coopertest. Daarmee werd de basis gelegd voor de goede prestaties.

Jo voetbalde als de Willem van Hanegem van OJC, in ieder geval met dezelfde o-benen. Pas in 1994 stopte Jo definitief met voetballen. De schoenen werden echter niet aan de wilgen gehangen; tussen 1992 en 1995 trainde hij de B-selectie van de senioren. Na een korte pauze besloot Jo, toen hij in 1997 in de VUT ging, de vaste oefenmeester van OJC 4 te worden. De laatste seizoenen was de van zijn pensioen genietende voetballiefhebber trainer van het tiende (later twaalfde) elftal. We zagen hem ook vaak genieten van de voetbalkunsten van zoon Frank en later kleinzoons Yeroen, Rick en Lars. Daarnaast was Jo nog steevast actief tijdens de 55+ ochtendtrainingen.

En op zondag stond hij altijd op zijn vaste stekkie achter de goal van de tegenstander. De keeper treiteren met irriterende opmerkingen, de scheids erop wijzend dat de bal te zacht was, hij zijn fluit moest gebruiken of te vertellen dat hij zijn klokkie in de gaten moest houden. Maar Jo deed dit altijd in positieve zin en hij werd gerespecteerd door iedereen die hem kende.

Aan al deze activiteiten zijn nu plots een einde gekomen. Jo was een zeer gerespecteerd lid van onze club en zal nog lang in onze herinneringen blijven. OJC ROSMALEN wenst de nabestaanden alle sterke om dit grote verlies te kunnen verwerken.

De avondwake is maandag om 19:00 uur. De uitvaart op dinsdag 21 april om 10:30 uur in de Lambertuskerk.